γράφει στο Amen.gr o Αρχιμ. Ιωακείμ Οικονομίκος, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος Ι. Μ. Κίτρους.
Στις 29 Μαΐου, όλη η Ρωμηοσύνη θυμάται. Στις 29 Μαΐου, όλη η Ρωμηοσύνη θρηνεί. Στις 29 Μαΐου, όλη η Ρωμηοσύνη προσεύχεται. Είναι η ημέρα όπου στις 14:00 το μεσημέρι σύμφωνα με τον Γεώργιο Φραντζή, Άρχοντα Πρωτοβεστιάριο του Αυτοκράτορός μας Κωνσταντίνου ΙΑ' Παλαιολόγου - Δραγάση, ακούστηκε μέσα στην "άμοιρη την Πόλη" το "Εάλω η Πόλις".
Η Πόλις, η Βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη, η Πρωτεύουσα όλης της Ρωμηοσύνης αλλάζει χέρια. Οι Οθωμανοί την κυριεύουν, την λεηλατούν και την κάνουν πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Από τότε η Πόλη, το Πατριαρχείο μας, αλλά και η ιδία η Ρωμηοσύνη, αλλάζουν σελίδα.
Η 29η Μαΐου το 1453, αποτελεί σταθμό για την ιστορία μας. Την ημέρα αυτή, η Ρωμηοσύνη, χάνεται. Μπορεί να χάθηκε εδαφικά, αλλά πνευματικά η Ρωμηοσύνη συνέχισε να υπάρχει σε όλη την μετέπειτα πορεία. Επειδή όμως ο λόγος για την Ρωμηοσύνη, και με την ευκαιρία την επέτειο της Αλώσεως της Πόλεως από τους Οθωμανούς, ας δούμε τι είναι η Ρωμηοσύνη.
"Η Ρωμηοσύνη εν φυλήν σινότζαιρη του κόσμου. Κανένας δεν ιβρέθηκε για να την ιξιλείψει". Ρωμηοσύνη, είναι το Κράτος, πού οι Δυτικοί μετά την Άλωση ονομάσαν κακώς "Βυζάντιο". Εαν μπορούσαμε να ρωτήσουμε ένα κάτοικο της Αυτοκρατορίας μας, εάν είναι "Βυζαντινός", θα μας απαντούσε ότι κάτι τέτοιο δεν υπάρχει.
Η Ρωμηοσύνη, είναι η συνέχεια του Ρωμαϊκού Κράτους. Μέσα σε αυτό το Κράτος, το πολυεθνικό, αυτό πού κυριαρχεί είναι ο Ελληνικός Πολιτισμός, και η ελληνική γλώσσα. Αυτός όμως ο Ελληνικός πολιτισμός, είναι ο πολιτισμός πού εκχριστιανίστηκε. Έτσι μιλάμε για τον "Εκχριστιανισμό του Ελληνισμού" και όχι για τον εξελληνισμό του Χριστιανισμού". Ο Ελληνικός πολιτισμός πού αποτλεί την συνέχεια του αρχαίου κόσμου, εκχριστιανίστηκε. Ο Χριστιανισμός, εκχριστιάνισε όλα εκείνα τα στοιχεία πού τον έκαναν παγκόσμιο ενώ τα υπόλοιπα πού δεν τα εκχριστιάνισε, αυτά τα κατήργησε με αποτέλσμα να πεθάνουν και να περάσουν στην λήθη. Ένα τέτοιο παράδειγμα, είναι η αρχαία ελληνική θρησκεία, η οποία με την επικράτηση του Χριστιανισμού, εξαφανίστηκε, παρά την προσπάθεια του Ιουλιανού του Παραβάτου να την επαναφέρει, ή ακόμα και σήμερα ορισμένων νοσταλγών αυτής.
Η Ρωμηοσύνη, ήταν ένα πολυεθνικό Κράτος, το πρώτο Ευρωπαϊκό Κράτος, το πρώτο οργανωμένο Κράτος, έχοντας ως αρχηγό τον Αυτοκράτορα. Ο Αυτοκράτωρ ήταν ο "Πιστός εν Χριστώ Βασιλεύς και Αυτοκράτωρ Ρωμαίων". Το όνομα εδώ Ρωμαίος, δεν έχει εθνική, αλλά πολιτειακή σημασία διότι θεωρούσαν ότι κρατικά ήταν οι συνεχιστές του Ρωμαϊκού Κράτους, και έτσι είχαν το δικαίωμα να κυβερνούν όλα τα έθνη.
Η Ρωμηοσύνη, είναι ο χώρος, στον οποίο συνυπάρχουν ο Ελληνισμός και ο Χριστιανισμός, κυρίως όμως η Ορθοδοξία. Πολλοί πολέμιοι της Ρωμηοσύνης μιλούν, λένε και γράφουν ότι το "Βυζάντιο" ήρθε και κατέστρεψε τον Ελληνισμό. Αυτό είναι πέρα για πέρα λάθος. Και είναι λάθος, γιατί ο Ελληνισμός διατηρήθηκε ακμαίος και υγιής μέσα στην Ρωμηοσύνη, σε συνεργασία και ταύτιση με την Ορθοδοξία. Στα χρόνια εκείνα το όνομα Έλλην είχε πέσει σε αχρησία. Και αυτό οφείλονταν στο γεγονός ότι ο όρος "Έλλην" είχε ταυτιστεί με την ειδωλολατρεία και με τον παλαιό κόσμο. Η έννοια Ρωμαίος - Ρωμηός ταυτίζεται με την υπηκοόητα και όχι με την εθνική καταγωγή. Άλλωστε μέσα σε αυτό το Κράτος, αυτό πού αποτελούσε τον συνδετικό κρίκο με όλους τους λαούς πού το αποτελούσαν, ήταν η Ελληνική γλώσσα, ο ελληνικός πολιτισμός και η Ορθοδοξία. Γι' αυτό και η έννοια Ρωμηός δηλώνει τον Έλληνα στο γένος και στην καταγωγή, τον Έλληνα στην σκέψη και τον πολιτισμό, τον Ορθόδοξο, και τον κάτοικο με την στενή και την ευρεία έννοια με την Κωνσταντινούπολη. Βέβαια μέσα σε αυτό το Κράτος, υπερείχε το Γένος των Ελλήνων.
Για να καταλάβουμε το πώς ήταν η Ρωμηοσύνη, θα πρέπει να δούμε το Κράτος του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο πολιτικός επιστήμων κύριος Κωνσταντίνος Χολέβας, κάνει ένα παραλληλισμό του Ηνωμένου Βασιλείου με την Ρωμηοσύνη. Γράφει: " Οι κάτοικοι του Κράτους αυτού, είναι υπήκοοι του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά εθνολογικά άλλοι - οι περισσότεροι είναι Άγγλοι, άλλοι Σκώτοι, άλλοι Ουαλοί, άλλοι Βορειοιρλανδοί κλπ. Έτσι και οι υπήκοοι της Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας ήταν Ρωμαίοι ως προς την κρατική υπηκοότητα, αλλά ως εθνικότητα άλλοι είχαν την ελληνική - οι περισσότεροι - άλλοι την σερβική άλλοι την αρμενικοί, άλλοι ήσαν Βάραγκοι Σκανδιναυοί (η φρουρά του Αυτοκράτορος). Όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο η επικρατούσα εθνότητα είναι οι Άγγλοι και δίνουν την γλώσσα και τον πολιτισμό τους σε όλο το κράτος, έτσι και οι Έλληνες στην Ρωμανία ήταν το επικρατούν στοιχείο και επέτυχαν να καθιερώσουν την γλώσσα τους και τον πολιτισμό τους. Γι' αυτό και η κυρία Αρβελέρ τονίζει συχνά ότι το Βυζάντιο ήταν κράτος πολυεθνικό, αλλά μονοπολιτισμικό, λόγω της ελληνικής γλωσσικής και πολιτισμικής συνέχειας" (Η Ρωμηοσύνη και ο Ελληνισμός σήμερα. Απο ομιλία πού πραγματοποιήθηκε στο Πειραιά στις 26 - 5 - 2012).
Η Ρωμηοσύνη, είναι η δόξα του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Η Ρωμηοσύνη, είναι η δόξα του αρχαίου κόσμου, σε συνεργασία και ταύτιση με τον Χριστιανισμό - Ορθοδοξία. Η Ρωμηοσύνη, δεν πρόκειται να χαθεί, όσο και αν την πολεμούν πολλοί. Και δεν πρόκειται να χαθεί, γιατί όσο θα υπάρχει η Εκκλησία, με κέντρο το Ιερό της Κέντρο το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, η Ρωμηοσύνη θα συνεχίζει να ζή. Η Ρωμηοσύνη "εκεί πού πάει να σκύψει με τον σουγιά στο κόκκαλο, με το λουρί στο σβέρκο, νάτην πετιέται απο ξαρχής κι αντριεύει και θεριεύει και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου". Η Ρωμηοσύνη, γράφει ο Ρωμηός Φώτης Κόντογλου "είναι η Χριστιανική Ελλάδα. Η νεώτερη έννοια του Ρωμηού δεν αρνείται τον Ελληνισμό, αλλά συνδέει την Ορθοδοξία με την ελληνικότητα και μας θυμίζει την ένδοξη Βυζαντινή κληρονομιά μας".
γράφει στο Amen.gr o Αρχιμ. Ιωακείμ Οικονομίκος, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος Ι. Μ. Κίτρους.