Ο Προφήτης Ηλίας καταγόταν από τη Θίσβη. Φορούσε μηλωτή (δέρμα προβάτου). Έλαβε την προσωνυμία Ζηλωτής. Aσκησε δριμύτατο έλεγχο στον ασεβή βασιλιά Αχαάβ και στη γυναίκα του Ιεζάβελ, προαναγγέλλοντας σ' αυτούς τριετή ανομβρία. Ύστερα αποχώρησε σε ερημική κοιλάδα κοντά στο χείμαρρο Χορράθ, όπου τρεφόταν με τροφή, που του προσκόμιζαν κοράκια. Στα Σαρεπτά πλήθυνε το ελάχιστο αλεύρι και λάδι της φτωχής χήρας που τον φιλοξένησε στο σπίτι της και ανέστησε, με την προσευχή του, το πεθαμένο παιδί της. Μετά τη λήξη της ανομβρίας κάλεσε στο Καρμήλιο όρος τον βασιλέα Αχαάβ και τους ιερείς του ψευδοθεού Βάαλ και τους καταντρόπιασε κατεβάζοντας με την προσευχή του φωτιά από τον ουρανό. Διωγμένος και πάλι από την Ιεζάβελ κατέφυγε στο όρος Σινά (Χωρήβ), όπου εμφανίστηκε σ'; αυτόν ο Θεός «εν οράματι» και του έδωσε εντολή να επιστρέψει στο βασίλειο του Ισραήλ και να χρίσει τον Ελισσαίο προφήτη. Προανάγγειλε το θάνατο του Αχαάβ και την καταστροφή του οίκου του.
Έχρισε διάδοχό του τον Ελισσαίο και διέσχισε τον Ιορδάνη χωρίζοντας τα νερά του στα δυο με τη μηλωτή του. Ενώ συνομιλούσε με τον Ελισσαίο αρπάχτηκε ξαφνικά από πύρινο άρμα και αναλήφθηκε «ως εις ουρανόν», όπου τον μετέθετε ζωντανό ο Θεός, όπως και τον Ενώχ. Η μνήμη της πυρφόρου αναβάσεως εις ουρανούς του ενδόξου Προφήτη Ηλία του Θεσβίτη, εορτάζεται στις 20 Ιουλίου.
Απολυτίκιον. Ήχος δ΄. Ταχύ προκατάλαβε.
Ο Ένσαρκος Άγγελος των προφητών η κρηπίς, ο δεύτερος πρόδρομος της παρουσίας Χριστού, Ηλίας ο ένδοξος, άνωθεν καταπέμψας Ελισαίω την χάριν, νόσους αποδιώκει, και λεπρούς καθαρίζει διό και τοίς τιμώσιν αυτών βρύει ιάματα.