Ο Μανώλης πάει στην Αθήνα και η γυναίκα του τον συμβουλεύει:
_Πρόσεχε ακόμη και πως θα μιλάς. Να μη λες το «τσι ...; και τσι ...;» και φαίνεσαι ότι είσαι χωριάτης. Αντί να λες π.χ. «αλάτσι», να λες «αλάτι», αντί να λες «τση μανας σου», να λες «της μάνας σου» κ.τ.λ., εντάξει?
_Εντάξει.
Πάει ο Μανώλη στην Αθήνα και σε κάποιο περίπτερο σταματά και λέει του περιπτερά:
_Δώσε μου, σε παρακαλώ, μια «τατάρα».
_Τι είναι αυτό; τον ρωτά απορημένος ο περιπτεράς.
_Αυτό που ...; να ξέρεις, να (κάνοντας τη κίνηση που) κτενίζουμε τα μαλλιά!
_Α, θες «τσατσάρα».
Και ο Μανώλης του απαντά : Α γεια σου σύντεκνε, συμπατριώτης? Συμπατριώτης?