Η μείωση των θαλάσσιων ιχθυαποθεμάτων είναι δεδομένη. Το επισημαίνουν οι επιστήμονες, το επιβεβαιώνουν οι ίδιοι οι ψαράδες, που συχνά επιστρέφουν χωρίς να πιάσουν ούτε λέπι. Αιτία η υπεραλίευση που βέβαια χτυπά τα περισσότερο δημοφιλή ψάρια. Είναι ενδεικτικό ότι ακόμα και η σαρδέλα μειώθηκε από τότε που η μόδα την ενέταξε στο μενού κάθε εστιατορίου που σέβεται τον εαυτό του. Το 65-70% των εμπορικών ψαριών στην Ελλάδα υπεραλιεύεται σύμφωνα με την «Greenpeace».
«Σε λίγο καιρό, αν συνεχίσουμε με αυτούς τους ρυθμούς, θα έχουμε θάλασσα χωρίς ψάρια», επισημαίνει ο ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και μέλος της επιτροπής Αλιείας κ. Γιάννης Γκλαβάκης. Αλλά όσο η καταναλωτική πίεση αυξάνεται τόσο οι αλιείς κάνουν ό,τι μπορούν για να ανταποκριθούν.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η γονοκτονία, δηλαδή η καταστροφή των νηπίων ψαριών που γίνεται από τις μηχανότρατες που σαρώνουν τον βυθό και συλλέγουν στα δίχτυα τους τα πάντα, αλλά και η μη τήρηση της νομοθεσίας όσον αφορά το μέγεθος των πωλούμενων ψαριών...από όλους. «Εμείς δεν επιτρέπεται να ψαρεύουμε ξιφία κάτω από 1,20 μέτρα και σφυρίδα κάτω από 45 εκατοστά, αλλά στην ελληνική αγορά κυκλοφορούν αυτά τα ψάρια σε πολύ μικρότερα μεγέθη, εισαγόμενα», λέει ο κ. Γιώργος Κατσοτούρκης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ψαράδων Νοτίου Αιγαίου.
Τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο που απαγορεύεται τα ελληνικά γρι-γρι να ψαρεύουν σαρδέλα, καθώς είναι η περίοδος της ωοτοκίας, οι Τούρκοι συνάδελφοί τους αναλαμβάνουν δράση ψαρεύοντας στην ίδια θάλασσα, καθιστώντας ουσιαστικά την απαγόρευση μη αποτελεσματικό μέτρο. Μάλιστα, εκείνη την εποχή η εισαγόμενη σαρδέλα φτάνει στη χώρα μας και πουλιέται ακριβότερα. «Είναι καιρός να βάλουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και τις ορθές αλιευτικές πρακτικές», τονίζει ο κ. Γκλαβάκης.
«Μεγάλη είναι η καταναλωτική αξία των αλιευμάτων, περισσότερο από κάθε άλλο τρόφιμο είναι μεγαλύτερη όταν αυτό είναι φρέσκο» τονίζει η Ιωάννα Ηλιοπούλου – Γεωργουδάκη , καθηγήτρια και διευθύντρια της μονάδας ρύπανσης-διαχείρισης περιβάλλοντος και οικοτοξικολογίας στο Πανεπιστήμιο Πατρών.
«Η έννοια “φρέσκο” είναι η συνάρτηση της ποιότητας -πόσο το προϊόν διαθέτει τα χαρακτηριστικά που ορίζονται από τη νομοθεσία ως απαραίτητα για κατανάλωση- του αλιεύματος σε σχέση με τον χρόνο που μεσολαβεί από τη στιγμή της αλίευσης έως την ώρα που φτάνει στο πιάτο μας.
Γενικά έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχει σημαντικό πρόβλημα ποιότητας στα αλιεύματα που φτάνουν στον καταναλωτή. Εκτιμάται ότι οι επικρατούσες μέθοδοι διαχείρισης των ιχθυηρών από την αλίευση μέχρι τη διάθεση επηρεάζουν σημαντικά την υγιεινή και τη φρεσκότητα, άρα και την ποιότητα του αλιεύματος.
Επομένως, η πιστοποίηση της ποιότητας των αλιευμάτων αποτελεί ζητούμενο για τον κλάδο και εφόσον εφαρμοστεί θα ενισχύσει την εγχώρια όσο και τη διεθνή αγορά και θα συμβάλει θετικά στην οικονομία. Απαιτείται να διαμορφωθεί μια μεθοδολογία για τη βήμα προς βήμα διαχείριση των αλιευμάτων, ώστε να εξασφαλίζεται αφενός η υγιεινή του προϊόντος και αφετέρου να συμβάλλει στην αύξηση της προστιθέμενης αξίας του μέσω της παράτασης της φρεσκότητάς του.
Όμως προτού φτάσουμε στην πιστοποίηση-έλεγχο θα πρέπει να εξετάσουμε κατά πόσο ο συμπαθής και εξαιρετικά δοκιμαζόμενος κλάδος των αλιέων έχει εκπαιδευτεί κατάλληλα και του παρέχονται οι αναγκαίες διευκολύνσεις ώστε αυτό που παράγει να διατίθεται στον καταναλωτή στη βέλτιστη ποιότητα».
πηγή:www.kykladesnews.gr